W dniu 1 stycznia 2018 r. weszło w życie nowe Prawo wodne (Dz. U. z 2017 r. poz.1566) wprowadzające istotne zmiany w dotychczasowym systemie

gospodarowania wodami w Polsce. Do takich zmian należy wprowadzenie opłaty za zmniejszenie naturalnej retencji terenowej. Ustawa
nakłada   na   Burmistrza   obowiązek   związany   z   poborem   opłat   za   usługi   wodne   związane   ze zmniejszeniem retencji.


Art. 269 ustawy Prawo wodne wprowadza obowiązek dokonywania opłat za zmniejszenie naturalnej   retencji   terenowej   i   nakłada   obowiązek   uiszczenia   opłaty   za   usługi   wodne   za zmniejszenie naturalnej retencji terenowej na skutek wykonywania na nieruchomości o powierzchni
powyżej 3500 m2 robót lub obiektów budowlanych trwale związanych z gruntem, mających wpływ na   zmniejszenie   tej   retencji   przez   wyłączenie   więcej   niż   70%   powierzchni   nieruchomości   z powierzchni   biologicznie   czynnej   na   obszarach   nieujętych   w   systemy   kanalizacji   otwartej   lub zamkniętej.


Zgodnie z art. 270 ust. 7 ustawy Prawo wodne, wysokość opłaty za w/w usługę wodną zależy   odpowiednio   od   wielkości   powierzchni uszczelnionej,   rozumianej   jako   powierzchnia zabudowana   wyłączona   z   powierzchni   biologicznie   czynnej   oraz   zastosowania   kompensacji
retencyjnej. Sposób obliczania opłaty za tę usługę wodną reguluje art. 272 ust. 8 w/w ustawy. Wysokość opłaty ustala się jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty, wyrażonej w m2 wielkości utraconej powierzchni biologicznie czynnej oraz czasu wyrażonego w latach.